Sihên Mêwa Kevnar * Helbestvan: Kurdistan Yussef
Têm bîra min
Bêhna heriyê
di nav kolanên wê de
Û keskahiya şînhatî
Di nav qelişînên
peyarrê de
Û çirîna çivîkeke malan
Ku perên xwe
yên hişk şil kirine
Li ser qirax lûleya avê
Qamişlo.. ez wê hildigrim
Wek berhevkeke sofiya
.. di zendê xwe de
Her car ku war dûr dikeve
Di dil de
lêdana wê ya veşartî
Û di çav de
xubara simbilan
Û reşahiya çavên
keçên xeyalperest
Li pişt pencereyan
Helbestên ku bi hêsrên
kûrahiya dil
hatine nivîsandin
Û berbangê rêwî
di tîlawetên Suryaniyan de
Û trênên ku derbas bûn
Bêriya havînê
ji bo nanê tenûrê hildigrin
Û dengê gavên Kurdî
Ku di Newrozê de bi bayê re
direqisin
Û têlên bizqê saz dikin
Li ser meqamê sebrê
Ew.. berfirehtir e
Ji mecaza helbestê
Û ji bêdengiya xeribiyê
Ceqceqê
yê ku di demarên wê de
diherike
Û bêhna yasmînê
dema ku baran lê dikeve
Û şalekî hevrîşimî
Ku bi gerdane û hêviyan hatiye nexşandin
Dayikan ew veşartiye
ji bo rojên teng û dijwar
Ey mêwa hewşê
Ya ku bi ser dîwarê kevnar de şorebûyî
Sih û aramiya xwe dibaxşîne
Ji bo her kesê ku
di wir re derbas bûye
Ji rêwiyên rê.. û hezkiriyan
…
:Ev jî Balkêşe
Leave a Reply